‌

التیام یافتن یک مقصد نیست؛ یک مسیر است.

بسیاری از ما تصور می‌کنیم که بهبود روانی نقطه‌ای است که روزی به آن می‌رسیم و همه دردها به پایان می‌رسند. اما واقعیت این است که التیام بیشتر شبیه یک سفر طولانی و پرفرازونشیب است؛ سفری که گاهی آرام و امیدوارکننده و گاهی خسته‌کننده و دشوار به نظر می‌رسد.

فرآیند التیام فقط مواجهه با زخم‌های گذشته نیست. گاهی به معنای سوگواری برای نسخه‌ای از خودمان است که از دست داده‌ایم. گاهی یعنی پذیرفتن اینکه برخی آدم‌ها، روابط یا باورها دیگر نمی‌توانند همراه ما در ادامه مسیر باشند. و گاهی یعنی کنار گذاشتن الگوها و عادت‌هایی که زمانی برای محافظت از ما شکل گرفته بودند، اما امروز مانع رشد ما شده‌اند.

در مسیر بهبود، ممکن است احساس تنهایی کنیم؛ به‌خصوص زمانی که در حال شکستن چرخه‌هایی هستیم که سال‌ها بخشی از زندگی ما بوده‌اند. تغییر دادن الگوهای قدیمی آسان نیست، زیرا حتی دردهای آشنا نیز گاهی برای ذهن امن‌تر از ناشناخته‌ها به نظر می‌رسند.

اگر این روزها احساس می‌کنید التیام یافتن یکی از سخت‌ترین کارهایی است که تاکنون انجام داده‌اید، بدانید که دشوار بودن این مسیر به معنای ضعیف بودن شما نیست. برعکس، اغلب نشان‌دهنده شجاعت شما برای روبه‌رو شدن با بخش‌هایی از زندگی است که سال‌ها نادیده گرفته شده‌اند.

شاید مهم‌ترین بخش این سفر، یاد گرفتن مهربانی با خود باش

🍃📚🌸🌿#‌‌‌مریم_باباخانی_روانشناس_بالینی #روان_تحلیلگر #رواندرمانگر #شفای_درون

🆔️ @shafadaroon کانال تلگرام